QUININE

کینین

QUININE

موارد مصرف:

کینین در درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپاروم مقاوم به کلروکین یا در صورتی که گونه ‎‌های مختلف پلاسمودیوم در بروز بیماری دخالت داشته باشند، مصرف می‌ شود. این دارو همچنین در پیشگیری یا درمان گرفتگی شبانه عضلات پا (ناشی از آرتریت، دیابت، واریس،‌ ترومبوفلبیت، و آترواسکلروز) مصرف می‌ شود.

موارد منع مصرف:

در صورت وجود میاستنی گراو، ابتلای بیمار به هموگلوبینوری، وزوزگوش و نوریت چشمی و نیز برای پیشگیری از مالاریا نباید مصرف شود.

هشدارها
1- در فیبریلاسیون دهلیزی، اختلالات هدایتی قلب، بلوک قلبی، کمبود G 6PD، سابقه پورپورای همراه با کاهش پلاکت‎‌ های خون یا کاهش قندخون با احتیاط فراوان مصرف شود.
2- در طول درمان تزریقی با این دارو قند خون باید به  طور منظم اندازه‎‎گیری شود.

عوارض جانبی: علائم سینکونیسم شامل وزوز    گوش، سردرد، پوست داغ و برافروخته،‌ تهوع، دردشکم، بثورات جلدی، اختلالات بینایی (از جمله کوری موقت) و اغتشاش شعور با مصرف این دارو گزارش شده است. اختلالات قلبی-عروقی، تنگی نفس، پوست داغ و برافروخته، ضعف عضلانی، حساسیت به نور، واکنش ‌های حساسیتی شدید از جمله آنژیوادم، اختلالات خونی،‌ نارسایی حاد کلیه و کاهش قند خون از دیگر عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل ‎های دارویی: مصرف همزمان بتابلاکر‌ها با کینین می ‌تواند باعث افزایش برادی ‎کاردی شود. کینین ممکن است باعث افزایش اثر ضدانعقادی وارفارین شود. خطر بروز آریتمی ‌بطنی در صورت مصرف همزمان ترفنادین، هالوپریدول، پیموزاید، دروپریدول، موکسی فلوکساسین، آرتمتر/لومه فانترین، ساکوایناویر و آمیودارون با این دارو افزایش می ‌یابد. غلظت پلاسمایی دیگوکسین و آمانتادین توسط کینین افزایش می ‌یابد. سایمتیدین غلظت پلاسمایی کینین را افزایش می دهد. غلظت پلاسمایی کینین توسط ریفامپین کاهش می یابد. تجویز همزمان کینین و مفلوکین احتمال بروز تشنج را افزایش می دهد. واکسن خوراکی تیفوئید در مصرف همزمان با کینین غیرفعال می شود.

نکات قابل توصیه
1- برای کاهش تحریک گوارشی ناشی از دارو بهتر است آن را با غذا یا بعد از آن مصرف کرد.
2- در صورت بروز تاری دید یا هرگونه اختلال بینایی باید احتیاط شود.

مقدار مصرف
خوراکی
بزرگســــــالان: در درمان مالاریـــای ناشـــی از پلاسمودیوم فالسیپاروم مقاوم به کلروکین 650-600 میلی گرم هر 8 ساعت برای 7 روز مصرف می شود که با مصرف داکسی سایکلین به مقدار 200 میلی گرم یک بار در روز برای 7 روز و یا کلیندامایسین به مقدار 450 میلی گرم هر 8 ساعت به مدت 7 روز ادامه می‎ یابد. این دارو را می توان همراه با 1/5 گرم سولفاداکسین و 75 میلی گرم پیریمتامین به صورت مقدار واحد مصرف نمود. مقدار مصرف کینین در درمان گرفتگی شبانه عضلات300-200 میلی گرم در موقع خواب می ‌باشد. در صورت عدم مشاهده بهبودی پس از 4 هفته مصرف دارو باید قطع شود. در صورت بهبودی علائم بیماری، درمان به صورت درازمدت ادامه خواهد داشت، اما در فواصل 3 ماه مصرف دارو قطع می‌ شود تا ضرورت ادامه درمان ارزیابی شود.
کودکان: مقدار mg/kg 10 هر 8 ساعت برای 7 روز همراه با کلیندامایسین، (حداکثر450 میلی گرم) mg/kg 7-13 هر 8 ساعت برای 7 روز و یا در کودکان با سن بیش از 12 سال داکسی سایکلین 200 میلی گرم یک بار در روز به مدت 6 روز مصرف می شود. کودکان تا 4 سال (بیش از 5 کیلوگرم) 12/5 میلی گرم پریمتامین به همراه 250 میلی گرم سولفاداکسین به صورت مقدار واحد مصرف می شود. در کودکان 6-5 سال 25 میلی گرم پریمتامین به همراه 500 میلی گرم سولفاداکسین به صورت مقدار واحد، در کودکان 9-7 سال37/5 میلی گرم پریمتامین به همراه 750 میلی گرم سولفاداکسین به صورت مقدار واحد، در کودکان 14-10 سال50 میلی گرم پریمتامین به همراه 1 گرم سولفاداکسین به صورت مقدار واحد و در کودکان 18-14 سال 75 میلی گرم پریمتامین به همراه 1/5 گرم سولفاداکسین به صورت مقدار واحد مصرف می شود.
تزریقی
بزرگسالان:‌ در صورتی که بیمار خیلی بدحال باشد، کینین را می ‌توان به صورت انفوزیون وریدی تجویز کرد که در این حالت یک مقدار اولیه mg/kg 20 (تا حداکثر1/4 گرم) طی 4 ساعت انفوزیون می ‌شود و پس از 12-8 ساعت مقدار نگهدارنده mg/kg 10 (تا حداکثر700 میلی گرم) طی 4 ساعت انفوزیون می ‌شود که این مقدار 12-8 ساعت تکرار می ‌شود تا زمانی که بیمار قادر به بلع دارو باشد. این دوره درمان تا 7 روز ادامه می ‎یابد و پس از آن با مصرف داکسی سایکلین و کلیندامایسین ادامه داده می ‌شود.

اشکال دارویی

Injection: 250mg/ml
Tablet: 100mg, 200mg, 250mg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا