INFLIXIMAB

اینفیلیکسیماب

INFLIXIMAB

موارد مصرف:

این دارو در درمان آرتریت روماتوئید، بیماری کرون، پلاک پسوریازیس، آرتریت پســـــوریاتیک، کولیت اولســـــراتیو و اسپوندیلیت آنکیلوزان به کار می رود.

هشدارها
1- این دارو باید برای بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب خفیف با احتیاط فراوان مصرف شود و برای این بیماران بیش از mg/ kg 5 از دارو نباید استفاده نشود.
2- با مصرف این فراورده، احتمال بروز عفونت شامل عفونت های شدید و کشنده و نئوپلاسم وجود دارد.
3- در صورت بروز هرگونه علائم سندرم شبه لوپوس، مصرف دارو باید قطع شود.
4- مصرف این دارو به ندرت موجب التهاب عصب بینایی، حمله عصبی و شروع یا بدتر شدن اختلالات دمینیله CNS می شود، لذا برای بیماران مبتلا یا دارای سابقه این بیماری ‌ها، مصرف دارو باید با احتیاط فراوان انجام شود.
5- در صورت مشاهده واکنش های شدید، مصرف دارو باید قطع گردد و درمان دارویی مناسب برای رفع علائم در نظر گرفته شود.
6- در حین تجویز این فراورده برای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، این بیماران باید دقیقاً تحت نظر باشند و در صورت بروز یا تشدید هر گونه نارسایی قلبی، مصرف دارو را باید قطع کرد.
7- در صورت بروز هر گونه اختلال خونی، قطع مصرف دارو باید مورد توجه قرار گیرد.

عوارض جانبی: از عوارض جانبی این دارو می توان به واکنش انفوزیون (تنگی نفس، برافروختگی، سردرد و جوش های پوستی) عفونت، نئوپلاسم، سردرد، سندرم شبه لوپوس، تهوع و اسهال، تب و افزایش فشار خون، درد عضلانی و کمردرد اشاره نمود.

تداخل های دارویی: از مصرف هم زمان این فراورده با واکسن های حاوی ویروس زنده و سایر داروهای کاهنده ایمنی باید خودداری شود.

نکات قابل توصیه
1- بیماران دارای سابقه بلندمدت ابتلا به بیماری کرون یا آرتریت روماتوئید بسیار مستعد به بروز لنفوم هستند.
2- درمان با این دارو موجب تولید آنتی بادی علیه دارو می شود که ممکن است باعث بروز واکنش انفوزیون در بعضی بیماران شود.
3- باید به بیمار توصیه گردد تا در صورت بروز بثورات شدید پوستی، کهیر و اشکال در تنفس، غش کردن و سایر علائم آلرژیک، پزشک معالج را مطلع سازد.
4- این فراورده را برای بیماران دارای سابقه حمله عصبی و بیماری دمیلینه شدن اعصاب باید با احتیاط مصرف کرد. در صورت بروز هر گونه واکنش جانبی عصبی شدید، قطع مصرف دارو باید مورد توجه قرار گیرد.
5- قبل از شروع درمان، با انجام آزمون توبرکولین احتمال عفونت نهفته سل ارزیابی شود.

مقدار مصرف: در آرتریت روماتوئید mg/kg 3 به صورت انفوزیون وریدی بار اول و به مقدار مشابه در هفته 2 و 6 بعد از انفوزیون اول و سپس هر 8 هفته یک  بار مصرف شود. این دارو باید همراه متوترکسات مصرف شود. در صورت عدم پاسخ مناسب مقدار مصرف را می توان تا mg/kg 10 به میزان هر 4 هفته یک بار افزایش داد. در آرتریت پسوریاتیک و پلاک پسوریازیس mg/kg 5 به صورت انفوزیون وریدی در بار اول و در هفته 2 و 6 بعد از انفوزیون اول و سپس هر 8 هفته یک بار مصرف شود. در درمان آرتریت پسوریاتیک باید همراه با متوترکسات مصرف شود. در کولیت اولسراتیو mg/kg 5 به صورت انفوزیون وریدی در بار اول و در هفته 2 و 6 بعد از انفوزیون اول و سپس هر 8 هفته یک بار مصرف شود. در اسپوندیلیت آنکیلوزان mg/kg 5 به صورت انفوزیون داخل وریدی بار اول و به مقدار مشابه در هفته 2 و 6 بعد از انفوزیون اول و سپس هر 6 هفته یک بار مصرف می شود. در بیماری کرون mg/ kg 5 برای یک بار و به صورت انفوزیون وریدی تزریق می شود. اما برای درمان بیماری کرون فیستوله شده بعد از مقدار اولیه mg/kg 5 مقدار مشابهی در هفته 2 و 6 بعد از انفوزیون اول مصرف می شود.

اشکال دارویی

Injection: 100mg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا