(ERYTHROPOIETIN (EPOETIN

اریتروپویتین

(ERYTHROPOIETIN (EPOETIN

موارد مصرف:

اریتروپویتین برای درمان کم خونی، ناشی از فقدان اریتروپویتین در نارسایی مزمن کلیوی به کار می ‌رود.

موارد منع مصرف:

در موارد آپلازی خالص گویچه‎‌ های قرمز به دنبال اریتروپویتین یا در مبتلایان به لوسمی اریتروییدی و پرفشاری خون کنترل نشده نباید مصرف شود.

هشدارها
1- در صورت ابتلا به بیماری ایسکمیک عروقی، ترومبوسیتوز، سابقه تشنج، بیماری‎‌ های بدخیم و نارسایی مزمن کبدی با احتیاط مصرف شود.
2- قبل و در طول درمان با این دارو، فشار خون، هموگلوبین و الکترولیت‎‌ ها باید دقیقاً کنترل شوند.
3- سایر عوامل ایجادکننده کم خونی در نارسایی مزمن کلیه مانندکمبود آهن یا فولات یا ویتامین B12 باید تصحیح شوند.
4- بروز درد مداوم شبه میگرنی در هنگام مصرف دارو، می تواند علامت افزایش شدید و ناگهانی فشار خون ‌باشد.
5- وجود همزمان عفونت ‌ها یا بیماری ‎‌های التهابی ممکن است موجب تغییر پاسخ درمانی به این دارو شود.
6- به هنگام مصرف این دارو برای درمان کم خونی در بزرگسالان تحت شیمی درمانی و برای درمان کم خونی قبل از جراحی ارتوپدی در بیماری قلبی-عروقی شامل انفارکتوس میوکارد یا حادثه عروق مغزی، خطر ترومبوز ممکن است افزایش یابد.

عوارض جانبی: اســـهال، تهـــوع، استفراغ، پرفشاری خون یا بدتر شدن پرفشاری خون به صورت وابسته به مقدار مصرف، افزایش میزان پلاکت‎ ‌ها، علائم شبه آنفولانزا و آنافیلاکسی، سردرد، عوارض ترومبوآمبولیک از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل‎ های دارویی: در صورت مصرف همزمان این دارو با دارو‌های مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا تجویز آن در افرادی که کلیرانس پتاسیم آنان کاهش یافته، خطر بروز زیادی پتاسیم خون افزایش می ‎یابد. این دارو با بالا بردن غلظت هموگلوبین، اثر دارو‌های موثر در آنژین صدری را افزایش می‎ دهد.

نکات قابل توصیه
1- در صورتی که فشار خون بیمار کنترل نگردید، مصرف این دارو باید قطع شود. بروز درد‌های ناگهانی شبه میگرن نشانه هشدار شروع بحران‌ های پرفشاری خون است.
2- در طول مدت مصرف این دارو، در صورت نیاز باید مکمل آهن مصرف شود.
3- در صورت کمبود آهن، مسمومیت با آلومینیوم یا عفونت، اثر دارو به شدت کاهش می‎ یابد.
4- در صورتی که تزریق وریدی این دارو با سرعت کم (حداقل در عرض 5 دقیقه) انجام شود، احتمال بروز علائم شبه آنفولانزا کاهش می‌یابد.
5- مقدار دارو در تزریق زیرجلدی معمولاً 30- 20% کمتر از مقدار تزریق وریدی دارو است. حداکثر حجم مجاز این دارو که می‌توان به صورت زیرجلدی در یک ناحیه تزریق نمود، 1  میلی‌لیتر است.

مقدار مصرف: اریتروپویتین به چهار شکل اپوئتین آلفا، بتا، تتا و زتا موجوداست. هر چند اثربخشی بالینی این دو شکل آلفا و بتا یکسان است، اما مقدار مصرف آن هامتفاوت است.
الف -اپوئتین آلفا
کم خونی ناشی از نارسایی مزمن کلیه در بیماران تحت همودیالیز
بزرگسالان: از راه تزریق زیرجلدی یا تزریق داخل وریدی در ابتدا U/kg 50 سه بار در هفته مصرف می ‌شود که بر اساس پــاسخ ایجــاد شــده هر 4 هفته U/kg 25 به مقدار قبلی افزوده می‌ شود. اگر میزان افزایش هموگلوبین از حــد ml 100/g 2 درماه تجاوز کرد، باید دفعات تجویز دارو به دو بار در هفته کاهش یابد. حداکثر مقدار مصرف U/ kg 600 در هفته و در 3 مقدار منقسم می‌ باشد. مقدار تجویز نگهدارنده (وقتی غلظت هموگلوبین به ml 100/g 10-12 رسید) U/kg 100-300 در هفته است که در 3-2نوبت منقسم مصرف می ‌شود.
کودکان (فقط از راه تزریق داخل وریدی): مقدار مصرف اولیه مشابه بزرگسالان است، ولی مقدار مصرف نگهدارنده (وقتی غلظت هموگلوبین به ml 100/g 9/5-11 رسید) در کودکان با وزن کم تر از 10 کیلوگرم، U/kg 75- 150، سه بار در هفته، کودکان با وزن بین 30-10 کیلوگرم، U/ kg 60- 150، سه بار در هفته و کودکان با وزن بیش از 30 کیلوگرم، U/ kg 30-100، سه بار در هفته می‌ باشد.
کم خونی ناشی از نارسایی مزمن کلیه در بیماران بزرگسال تحت دیالیز صفاقی: از راه تزریق داخل وریدی (طی 5-1 دقیقه) در ابتــدا U/kg 50 دو بار در هفته مصرف می ‌شود. مقدار مصرف نگهدارنده (وقتی غلظت هموگلــوبین به ml 100/g 10-12 رسید) U/kg25-50، دو بار در هفته می ‌باشد.
کم خونی علامتی شدید با منشا کلیوی در بیماران بزرگسالی که مبتلا به نارسایی کلیه بوده ولی هنوز تحت دیالیز قرار نگرفته ‌اند: از راه تزریق داخل وریدی (طی 5-1 دقیقه) در ابتدا kg/U 50 و سه بار در هفته مصرف می ‌شود که بر اساس پاسخ ایجادشده هر 4 هفته U/ kg 25 به مقدار قبلی افزوده می ‌شود. مقدار مصرف نگهدارنده (وقتی غلظت هموگلوبین بهml 100/g 10-12 رسید) U/kg 17-33 سه بار در هفته بوده و حداکثر مقدار مصرف U/kg 200 سه بار در هفته می ‌باشد.
کم خونی در بیماران بزرگسالی که دارو‌های شیمی درمانی دریافت می‌ کنند، از راه تزریق زیرجلدی (حداکثر ml  1 تزریق در موضع) ابتدا U/kg 50 و سه بار در هفته مصرف می ‌شود و در صورتی‎ که پاسخ کافی ایجاد نشد (از نظر میزان هموگلوبین یا تعداد لکوسیت ‎‌ها) بعد از 4 هفته تا U/kg 300 و سه بار در هفته افزایش می ‎یابد. در صورتی که با این مقدار مصرف بالا پاسخ مناسب پس از چهار هفته به دست نیاید، ‌بایستی مصرف دارو قطع شود. اگر میزان افزایش هموگلوبین از حد ml 100/g 2 در مــاه تجاوز کرد، باید مقدار تجویز دارو 50-25% کاهش یابد. در صورتی که میزان هموگلوبین از ml 100/g 14 بیش تر شد، مصرف دارو باید قطع شود،‌ تازمانی که مجدداً میزان هموگلوبین به حد ml 100/g 12 برسد که از این به بعد تجویز دارو به میزان 25% مقدار قبلی مجدداً آغاز می ‌شود. تا یکماه پس از اتمام شیمی درمانی، باید تجویز اپوئتین ادامه یابد.
قبل از جراحی‎ ‌های بزرگ که نیاز به خون زیادی دارند، ازراه تزریق داخل وریدی (درطی 5-1 دقیقه) به  میزان U/ kg 600، دو بار در هفته و به مدت 3 هفته تجویز می ‌شود.
ب – اپوئتین بتا
برای کم خونی ناشی از نارسایی مزمن کلیه در بیماران دیالیزی و کم خونی علامتی با منشا کلیوی در بزرگسالان و کودکانی که هنوز تحت همودیالیز نیستند، از راه تزریق زیرجلدی در ابتدا U/kg 60 هر هفته (7-1نوبت منقسم) به مدت چهار هفته مصرف می ‌شود که بر اساس پــاسخ ایجــاد شــده هر ماه U/kg 60به مقدار قبلی افزوده می‌ شود. به عنوان مصرف نگهدارنده (وقتی غلظت هموگلوبین به ml100/g 12-10 رسید) در ابتدا باید مقدار مصرف قبلی دارو را به نصف کاهش داد و سپس بر اساس پاسخ ایجادشده در فواصل 2-1 هفته ‌ای مقدار دارو را تنظیم کرد. حداکثر مقدار مصرف U/kg 720 در هفته است.
از راه تزریق وریدی (در طی 2 دقیقه) در ابتدا U/kg 40، سه بار در هفته و به  مدت چهار هفته مصرف می ‌شود و در صورتی که افزایش در میزان اولیه هموگلوبین کمتر از ml100/g 1 باشد، هرماه به مقدار قبلی افزوده می‌ شود تا مقدار نهایی به U/kg 80 و سه بار در هفته برسد. سپس در صورت نیاز، می توان هرماه U/kg 20 به این مقدار افزود. در مورد مقدار مصرف نگهدارنده (وقتی میزان هموگلوبین به ml 100/g 10-12 رسید)، در ابتدا باید مقدار مصرف قبلی دارو را به نصف کاهش داد و سپس بر اساس پاسخ ایجاد شده در فواصل 2-1 هفته ‌ای مقدار دارو را تنظیم کرد.
حداکثر مقدار مصرف دارو از راه تزریق داخل وریدی نیز U/ kg 720 در هفته می ‌باشد. برای پیش گیری از بروز کم خونی در نوزادان نارس با وزن 1/5-0/75کیلوگرم که زودتر از 24 هفتگی به دنیا آمد‌ه اند،‌ به صورت تزریق زیرجلدی (یک مقدار مصرف واحد بدون ماده محافظ) به مقدار U/kg 250 سه بار در هفته تجویز می‌ شود که بهتراست مصرف این مقدار طی 3 روز بعد از تولد آغاز و به مدت 6 هفته ادامه یابد. برای درمان کم خونی همراه با تومور‌های سفت در بزرگسالانی که تحت شیمی درمانی با ترکیبات پلاتین هستند، ابتدا مقدار U/kg 450 در هفته به صورت زیرجلدی و در مقادیر منقسم تزریق می‌ شود که در صورت عدم افزایش هموگلوبین پس از چهار هفته این مقدار تا دو برابر افزایش می‎ یابد. در صورت افزایش هموگلوبین به مقدار g/ml 2، در ماه مقدار مصرف به نصف کاهش می ‎یابد.
در صورتی که مقدار هموگلوبین از g/ml 14 تجاوز کرد، درمان باید قطع شود تا هموگلوبین به g/ ml 12 کاهش یابد. آنگاه درمان با نصف مقدار قبلی ادامه داده می ‌شود. این درمان باید تا سه هفته بعد از شیمی درمانی ادامه یابد.

اشکال دارویی

Injection: 1000U/ml, 10000U/ml, 2000U/ml, 20000U/ml, 40,000U/ml, 4000U/0/3ml, 4000U/0/4ml, 4000U/ml, 2000U/0/4ml, 2000U/ml

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا