DESMOPRESSIN

دسموپرسین

DESMOPRESSIN

موارد مصرف:

دسموپرسین برای درمان دیابت بیمزه نوروژنیک، شب ادراری اولیه (با غلظت طبیعی ادرار)،‌ پرنوشی موقت و پرادراری همراه با تروما یا جراحی در ناحیه هیپوفیز، بیماری فون ویلبراند نوع I، هموفیلی خفیف نوع A و ترومبوسیتوپنی به کار می ‌رود.

موارد منع مصرف:

به منظور درمان شب ادراری در مبتلایان به نارسایی کلیه، بیماری های قلبی-عروقی، مبتلایان به پرفشاری خون شریانی و سایر حالات نیازمند مصرف مدرها، تشنگی بیش از حد ذهنی و تشنگی بیش از حد ناشی از وابستگی به الکل نباید مصرف شود.

هشدارها
1- در بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس با احتیاط مصرف شود. همچنین در صورت وجود استعداد تشکیل ترومبوز، رینیت آلرژیک، احتمال عفونت مجاری تنفسی فوقانی نیز باید با احتیاط مصرف شود.
2- در حین درمان با دسموپرسین از مصرف زیاد مایعات باید خودداری شود. افزایش مصرف مایعات به ویژه در سالمندان و کودکان می‌ تواند موجب کاهش سدیم خون و مسمومیت با آب گردد. در درمان شب ادراری با اندازه‎گیری مرتب وزن و فشار خون بیمار می‎ توان افزایش بیش از حد مایعات بدن را کنترل نمود.
3- در سه ماهه سوم بارداری اثر اوکسی توسیک اندک با افزایش خطر پره اکلامپسی وجود دارد.
4- تجویز داخل وریدی سریع دارو ممکن است موجب افت فشار خون گردد.

عوارض جانبی: احتباس مایعات و کاهش سدیم خون، سردرد، تهوع، استفرا‎غ، واکنش های آلرژیک، احتقان بینی و خونریزی از بینی گزارش شده است.

تداخل ‎های دارویی: مصرف همزمان با کاربامازپین، کلرپروپامید یا کلوفیبرات می‌ تواند موجب افزایش اثر ضدادراری دارو گردد. بر  عکس، استفاده همزمان از دارو‌هایی چون لیتیم و دمکلوسایکلین یا نوراپی نفرین از اثر ضدادراری این دارو می‎ کاهد.

نکات قابل توصیه
1- قبل از مصرف دارو باید از عدم حساسیت فرد به دارو اطمینان حاصل گردد.
2- در هنگام تجویز دارو برای ارزیابی و تشخیص عملکرد کلیه‎‌ ها، بهتر است مثانه بیمار خالی باشد.

مقدار مصرف
خوراکی: در دیابت بیمزه مرکزی در ابتدا 300 میکروگرم (در سه نوبت منقسم) با مقدار نگهدارنده mcg/ day 300-600 در سه نوبت منقسم، در محدوده mg/ day 0/2-1/2مصرف می‌ شود. برای درمان شب ادراری اولیه 200میکروگرم هنگام خواب (افزایش مقدار بهmcg/day 400 فقط در صورت عدم اثربخشی مقادیر پایین) مصرف می‌ شود و قطع درمان برای حداقل یک هفته برای ارزیابی مجدد پس از 3 ماه لازم است. در موارد پرادراری یا تشنگی بیش از حد پس از جراحی مقدار دارو براساس اسمولاریتی ادرار تنظیم شود.
زیرزبانی: در دیابت بیمزه مرکزی ابتدا 180 میکروگرم در سه نوبت منقسم، در محدوده mcg/day 120-720 مصرف می ‌شود. برای درمان شب ادراری اولیه 120میکروگرم هنگام خواب (افزایش مقدار بهmcg/day 240 فقط در صورت عدم اثربخشی مقادیر کم) مصرف می‌ شود و قطع درمان برای حداقل یک هفته برای ارزیابی مجدد پس از 3 ماه لازم است.
داخل بینی
بزرگسالان: در دیابت بیمزه مرکزی 10میکروگرم هنگام خواب مصرف می ‌شود. این مقدار را می توان در مقادیر 2/5میکروگرم هر شب افزایش داد تا پاسخ رضایت‎ بخش بدست آید. در صورت زیاد بودن حجم ادرار، می‎‎ توان یک مقدار صبحگاهی به  میزان 10میکروگرم به رژیم درمانی افزود و مقدار آن را تا دست یابی به نتیجه مطلوب تنظیم نمود. مقدار نگهدارنده، mcg/day 10-40به صورت یک نوبتی یا در دو یا سه نوبت منقسم مصرف می ‌شود. برای درمان شب ادراری اولیه، 10میکروگرم در هر سوراخ بینی هنگام خواب (حداکثر mcg/day 20) و به عنوان مقدار نگهدارنده mcg/day 10-40 بر اساس پاسخ بیمار مصرف می ‌شود. در بیماران فون ویلبراند، ترومبوسیتوپاتی ‌‌ها و هموفیلی، mcg/ kg 4-2به  صورت داخل بینی به  کار می‌ رود.
کودکان: در دیابت بیمزه مرکزی mcg/day 5 یک یا دو بار در روز مصرف می ‌شود. در شب ادراری اولیه در کودکان کوچک تر از 6 سال، مقدار دارو مشابه مقدار مصرف بزرگسالان است.
تزریقی: برای تشخیص دیابت بیمزه مرکزی آزمون عملکرد کلیه یا 2میکروگرم تزریق زیرجلدی یا داخل عضلانی می شود. در درمان دیابت بیمزه مرکزیmcg/day 1-4 تزریق زیرجلدی، داخل عضلانی یا  وریدی می شود. در درمان هموفیلی خفیف تا متوسط و بیماری فون ویلبراند یک مقدار ng/day 300 بلافاصله پس از جراحی یا تروما که ممکن است در فواصل 12 ساعته تکرار شود  تزریق زیرجلدی، داخل عضلانی یا  وریدی می شود.

اشکال دارویی

Tablet: 0/1mg, 0/2mg
Injection: 4mcg/ml, 15mcg/ml
Nasal Spray: 10mcg/dose
Sublingual Tablet: 60, 120, 240mcg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا