AUTONOMIC MEDICINES

NEOSTIGMINE

نئوستیگمین

NEOSTIGMINE

موارد مصرف:

نئوستیگمین در درمان ضعف عضلانی ناشی از بیماری میاستنی گراو، احتباس غیرانسدادی ادرار بعد از عمل جراحی و به عنوان پادزهر توبوکورارین و سایر دارو‌های مسدد عصبی-عضلانی غیردپولاریزان مصرف می شود.

هشدارها
1- این دارو در صورت وجود انسداد مکانیکی در روده یا مجاری ادرار باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
2- مصرف این دارو پس از جراحی ممکن است مشکلات تنفسی پس از عمل جراحی، احتباس ترشحات یا آتلاکتازی را تشدید کند.
3- در صــــورت وجــــود آسم، برادی کاردی، انفارکتوس اخیر میوکارد، پارکینسون، قطع عصب واگ، زخم معده یا آسیب کلیه با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی: اسهال، تهوع یا استفراغ، کرامپ یا درد معده، افزایش غیرعادی تعریق یا ترشح بزاق از عوارض جانبی شایع این دارو هستند.

تداخل ‎های دارویی: این دارو اثر انسداد عصبی-عضلانــــــی ناشـــی از آمینوگلیکوزید‌های سیســــــتمیک، دارو‌هــــــای بی هوش کننـــــــده استنشــــاقی هیدروکربنه، بی‎حس کننده‎‌ های موضعــی تزریقی و کلیندامایسین را تشدید می کند. در صورت مصرف همزمان با سایر مهارکننده ‎‌های کولین استراز ممکن است منجر به سمیت اضافی گردد. ممکن است در صورت مصرف همزمان با دارو‌های مسدد عصبی- عضلانی دپولاریزان مانند سوکسینیل کولین اثر آن ها کاهش یابد. در صورت مصرف همزمان با پروکائین آمیدیا کینیدین فعالیت انسداد عصبی-عضلانی و یا اثر ثانویه ضدموسکارینی این دو دارو ممکن است اثر ضدمیاستنی گراو نئوستیگمین را خنثی کند.

نکات قابل توصیه
1- مصرف این دارو با غذا یا شیر احتمال بروز عوارض جانبی گوارشی را کاهش می دهد.
2- در صورت تجویز داخل وریدی دارو توصیه می شود مقدار 1/2-0/6میلی گرم آتروپین قبل یا همزمان با نئوستیگمین برای مقابله با اثرات جانبی موسکارینی دارو تجویز گردد.
3- در صورتی که طی یک ساعت پس از مقدار مصرف اول دارو در درمان احتباس ادراری پس از عمل جراحی، دفع ادراری صورت نگرفت، باید برای بیمار سوندگذاری شود.

مقدار مصرف
خوراکی
بزرگسالان: برای شروع درمان مقدار 15میلی گرم هر 4-3 ساعت مصرف می شود که این مقدار بر حسب نیاز بیمار تنظیم می گردد. برای درمان نگهدارنده مقدار 150میلی‌گرم طی 24 ساعت با فواصلی که بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می گردد، تجویز می شود.
کودکان: mg/kg/day 2 یا day1/ m2/ mg 60 طی 8-6 نوبت منقسم تجویز می شود.
تزریقی
بزرگسالان: برای درمان میاستنی گراو از راه عضلانی یا وریدی، 0/5میلی گرم در ابتدا تجویز می شود و مقادیر مصرف بعدی برپایه پاسخ بیمار تنظیم می گردد. به عنوان پادزهر 2-0/5میلی گرم به آهستگی تجویز می شود و مقادیر مصرف بعدی بر حسب نیاز تا سقف مجموع 5 میلی گرم تجویز می گردد.
کودکان: mg/kg 0/01-0/04 هر 3-2 ساعت داخل عضلانی یا زیرجلدی تجویز می گردد. به عنوان پادزهر mg/kg 0/04 از دارو همراه با mg/ kg 0/02 آتروپین داخل وریدی تزریق می شود. برای تشخیص میاستنی گراو mg/ kg 0/04 یا mg/m2 1 داخل عضله و یا mg/kg 0/02 یا mg/m 0/25 داخل ورید تجویز می گردد. برای جلوگیری از احتباس ادرار یا کاهش انقباض معدی-رود‌ه‌ای پس از جراحی، 0/25میلی گرم بلافاصله پس از پایان عمل به صورت عضلانی یا زیرجلدی تزریق می گردد و مصرف این مقدار هر 6-4 ساعت به مدت 2 یا 3 روز تکرار می شود. برای درمان احتباس ادرار، مقدار 0/5میلی گرم تزریق عضلانی یا زیرجلدی می شود و مصرف این مقدار هر 3 ساعت برای حداقل 5 نوبت پس از خالی شدن مثانه تکرار گردد.

اشکال دارویی

Injection: 0.5mg/ml, 2.5mg/ml
Tablet: 15mg

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − 12 =

همچنین ببینید

بستن