CENTRAL NERVOUS SYSTEM MEDICINESFENTANYL

FENTANYL

فنتانیل

FENTANYL

موارد مصرف:

فنتانیل به  عنوان داروی ضددرد هنگام عمل جراحی، القای بی هوشی و حفظ آن و پیشگیری یا تسکین درد بلافاصله پس از عمل جراحی مصرف می ‌شود.

موارد منع مصرف:

شکل ترانس درمال این دارو در موارد اسهال ناشی از کولیت پسودوممبران، اسهال ناشی از مسمومیت‎ ها و تضعیف  تنفسی نباید مصرف شود.

هشدارها
1- در صورت وجود نارسایی کبد، و بیماری ریوی و نقص دستگاه تنفسی با احتیاط فراوان تجویز شود.
2- دارو ‌های ضددرد مخدر باعث تشدید ضعف تنفسی می ‌شوند.
3- تزریق وریدی دارو به صورت آهسته و طی حداقل 2-1 دقیقه صورت گیرد.
4- مصرف متناوب دارو ممکن است باعث ایجاد تحمل، به اثرات دارو وابستگی و اعتیاد به دارو شود.
5- شکل ترانس درمال این دارو در موارد حملات حاد آسم یا سایر مشکلات مزمن تنفسی و در بیماری ‌های شدید التهابی روده باید با احتیاط فراوان تجویز شود.

عوارض جانبی: برادی کاردی، کاهش فشار خون و ضعف تنفسی طی و بعد از عمل جراحی از عوارض شایع و مهم فنتانیل تزریقی هستند. با شکل ترانس درمال، آپنه، ضعف CNS، تضعیف مرکز تنفسی، توهم، احتباس ادرار، اضطراب، اغتشاش شعور، گیجی، خواب ‎آلودگی، عصبانیت، احساس کاذب خوشی، ضعف عوارض گوارشی، سردرد، خارش، توهم،‌ افزایش بزاق و استفراغ از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل ‎های دارویی: مصــــرف همزمـــــان فنتانیل با بنزودیازپین ‎‌ها، دارو ‌های مضعف CNS و دارو ‌های مهارکننده آنزیم‌ های کبدی مانندکتوکونازول و ایتراکونازول و اریترومایسین ممکن است باعث افزایش اثرات دارو شوند. از  طرف دیگر القاکننده ‎های آنزیمی مانند ریفامپین، کاربامازپین و فنی ‎توئین ممکن است با افزایش متابولیسم، اثر دارو را کاهش دهند. نالترکسان ممکن است از اثرات فنتانیل جلوگیری کند. گاهی از دارو‌های ضددرد مخدر دیگر که کوتاه اثر و سریع ‎الاثر هستند در ابتدای درمان ممکن است استفاده شود ولی باید توجه داشت عوارض اوپیوئید ممکن است به صورت تشدید یافته بروز کند.

نکات قابل توصیه
1- استفاده از روش ترانس درمال مستلزم رعایت نکات خاصی است که توسط پزشک یا داروساز به بیمار باید آموزش داده شود.
2- کادر درمانی در صورت تجویز شکل ترانس درمال به بیمار باید مراقب باشند که پوست آن ها به دارو آغشته نشود، زیرا این دارو بسیار قوی بوده و سریع از پوست جذب می‌ شود.

مقدار مصرف
تزریقی
بزرگسالان: به  عنوان داروی کمکی در بی هوشی عمومی برای اعمال جراحی کوچک mcg/kg 2 تزریق می ‌شود. برای اعمال جراحی بزرگ، به  عنوان مقدار متوسط mcg/ kg 2-20 و به  عنوان مقدار مصرف زیاد (اعمال جراحی قلب باز، جراحی نورولوژیک، یا ارتوپدیک)، mcg/ kg  20- 50 تزریق وریدی می شود. به عنوان داروی کمکی در بی حسی موضعی، 50-10 میکروگرم تزریق عضلانی یا وریدی می شود. به منظور ایجاد اثر فوری و پیوسته طی یک عمل جراحی طولانی، انفوزیون مداوم وریدی همزمان با تزریق یک مقدار حمله‌ ای اولیه یا پس از آن توصیه می‌ شود. پیش از عمل جراحی 100- 50 میکروگرم، 60-30 دقیقه پیش از عمل و پس از عمل جراحی نیز 100- 50 میکروگرم (که در صورت نیاز طی 2-1 ساعت تکرار می شود)، تزریق عضلانی می ‌شود.
کودکان: به  عنوان یک عامل اصلی در جراحی بزرگ به منظور ایجاد بی هوشی، در کودکان 12-2 سال mcg/ kg2-3 تزریق وریدی می‌ شود.
موضعی
در بیمارانی که نسبت به مورفین دچار تحمل نشد‌ه ‌اند، در  ابتدا یک ورقه با مقدار mcg/ hr  25 روی سطح پوست تجویز می ‌شود و سپس بر حسب نیاز و تحمل بیمار می توان مقدار ترانس درمال را تغییر داد. برای بیمارانی که نسبت به مورفین تحمل دارند،‌ در صورتی که مقدار مصرف روزانه مورفین آن ها 134-45میلی‌گرم مورفین خوراکی باشد، یک ورقه mcg/hr 25 و در صورتی که میزان مورفین مصرفی آن ها روزانه 224-135میلی‌گرم باشد یک ورقه mcg/hr 50 در ابتدا تجویز می ‌شود. به  همین ترتیب در صورت بالا بودن میزان مصرف مورفین، از تعداد بیشتر ورقه می توان استفاده کرد. سپس بر حسب تحمل و نیاز بیمار می توان مقدار مصرف را تنظیم کرد.

اشکال دارویی

Patch: 25mcg/hr, 50mcg/hr, 75mcg/hr, 100mcg/hr
Injection: 50mcg/ml

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 3 =

همچنین ببینید

بستن