AUTONOMIC MEDICINES

EPINEPHRINE

اپی‌نفرین

EPINEPHRINE

موارد مصرف:

این دارو برای درمان فوریتی واکنش‌ های حاد آلرژیک، آنافیلاکسی، آنژیوادم، نعوظ مداوم، خونریزی لثه و احیای قبلی-عروقی و همراه با بی حس‎کننده‎‌ های موضعی مصرف می شود.

هشدارها
1- در صورت وجود پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری قلبی-عروقی، خونریـــزی و شــــوک کاردیوژنیک یا تروماتیک با احتیاط فراوان مصرف شود.
2- تزریق داخل سرینی اپی‎ نفرین ممکن است موجب بروز گانگرن شود.
3- تزریق اپی ‎نفرین به داخل شریان به علت انقباض شدید عروق و احتمال بروز گانگرن توصیه نمی شود.
4- لازم است همزمان با تزریق اپی ‎نفرین، حجم مایعات از دست رفته نیز جبران شود.
5- افزودن اپی‎ نفرین به بی حس‎کننده‎‌ های موضعی برای تزریق در اندام های انتهائی بدن و انگشتان، زبان، بینی، گوش و آلت تناسلی مردانه توصیه نمی شود.
6- مصرف این دارو برای درمان اسپاسم برونشیال حاد به دلیل احتمال تحریک بیش از حد قلب به ویژه در مقادیر زیاد توصیه نمی شود.

عوارض جانبی: اضطراب، لرزش، تاکی کاردی،‌ آریتمی، احساس سرما در اندام های انتهائی بدن، زیادی فشار خون و خیز ریوی، ‌تهوع، استفراغ، تعریق، ضعف و سرگیجه با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل ‎های دارویی: مصرف همزمان ‌هالوتان با اپی‎ نفرین ممکن است خطر بروز آریتمی شدید بطنی را افزایش دهد. انفلوران یا ایزوفلوران نیز ممکن است عضله قلب را به اثرات مقلد سمپاتیک اپی ‎نفرین حساس نماید. مصرف همزمان اپی ‎نفرین با دارو‌های ضدافسردگی سه حلقه ای، ممکن است اثرات قلبی-عروقی اپی ‎نفرین را تشدید کند. مصرف همزمان دارو‌های بتابلاکر با اپی‎ نفرین، ممکن است به مهار اثرات درمانی هر دو دارو منجر شود. مصرف همزمان دیگوکسین با اپی‎ نفرین ممکن است خطر بروز آریتمی قلبی را افزایش دهد. مصرف همزمان ارگوتامین با اپی‎ نفرین ممکن است منجر به افزایش اثر تنگ‎ کننده عروق، ایجاد ایسکمی عروق محیطی و گانگرن شود. مصرف همزمان آن با انسولین ممکن است منجر به کاهش اثر انسولین شود.

نکات قابل توصیه
1- این دارو در موارد اضطراری برای درمان واکنش ‎‌های آلرژیک باید بلافاصله حتی در صورت امکان توسط خود بیمار یا اطرافیانش مصرف شود.
2- محلول تزریقی اپی‎نفرین با غلظت mg/ml 1، قبل از تزریق داخل قلبی یا وریدی باید رقیق شود. برای این منظور 0/5میلی لیتراز محلول اپی ‎نفرین باید با محلول تزریقی کلرور سدیم، به حجم 10میلی لیتر رسانده شود.

مقدار مصرف
بزرگسالان: به عنوان گشاد کننده نایژه، ابتدا 0/5- 0/2 میلی گرم تزریق زیرجلدی می شود که این مقدار هر 20 دقیقه تا 4 ساعت بر حسب نیاز بیمار تکرار می شود. در آنــــــــافیلاکسی، ابتدا 0/5-0/3میلی گــــــرم تزریق عضلانی یا زیرجلدی می شود که این مقدار هر 20-10 دقیقه (تا سه بار) برحسب نیاز بیمار تکرار می شود. به عنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا 0/5میلی گرم تزریق عضلانی یا زیرجلدی می شود و پس از آن 0/05- 0/025میلی گرم هر 15-5 دقیقه بر حسب نیاز بیمار تزریق وریدی می شود. به عنوان محرک قلبی نیز 1-0/1میلی گرم داخل قلب یا ورید تزریق می گردد که این مقدار در صورت نیاز، هر 5 دقیقه تکرار می شود.
کودکان: به عنوان گشادکننده نایژه در درمان آنافیلاکسی، mg/kg 0/01 تا حداکثر 0/3میلی گرم برای هر نوبت تزریق زیرجلدی می گردد که این مقدار برحسب نیاز هر 15 دقیقه برای دو نوبت و سپس هر 4 ساعت تکرار می شود. به عنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا 0/3میلی گرم عضلانی یا وریدی تزریق می گردد که این مقدار در صورت نیاز هر 15 دقیقه برای 3 یا 4 نوبت تکرار می شود. به عنوان محرک قلبی نیز mg/kg  0/005-0/01 داخل عضله قلب یا به صورت وریدی تزریق می گردد.

اشکال دارویی

Injection: 1mg/ml, 1mg/10 ml

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × دو =

همچنین ببینید

بستن